[ الذريعة 25 / 190 - 191 ؛ مرعشى 8 / 125 ؛ دانشگاه 11 / 2067 مجلس 37 / 293 ؛ كتابخانه ملك 1 / 591 ؛ كتابخانه جامع گوهرشاد 4 / 2004 ؛ امام صادق قزوين 1 / 326 ؛ فهرست آستان قدس 6 / 632 التراث العربى 5 / 482 ] 15388 ) نسخه شماره : 3 / 7765 - 105 / 52 ( حجازى ) آغاز : الحمد لله انقذنا من شفاجرف الظنون و الاوهام بسلوك طريق الوحى و الالهام نسخ ، بى كا ، بى تا ، بدون جلد ، 51 برگ ، 23 سطر ، 14 * 21 سم هداية المسترشدين فى شرح معالم الدين ( اصول فقه - عربى ) اصفهانى ، محمد تقى بن عبد الرحيم ، - 1248 ق شرح استدلالى مبسوطى است با عناوين ( قوله - قوله ) بر كتاب ( معالم الاصول ) شيخ حسن عاملى با نقل اقوال بزرگان فن اصول و گفتگو در آنها ، اما چون با عناوين « قوله - اقول » بيان كرده است آن را جزو حاشيه هاى آن كتاب محسوب كرده اند . بحث مره و تكرار آن به سال 1232 و بقيه كتاب به روزدهم ربيع الثانى 1237 بپايان رسيده است . [ مشار 1003 ؛ كتابخانه ملك 1 / 591 - 592 ؛ الفبايى آستان قدس 610 ؛ فهرست سپهسالار 1 / 572 و 5 / 759 ؛ كتابخانه جامع گوهرشاد 1 / 46 ؛ الهيات مشهد 2 / 56 و 2 / 235 و 2 / 223 و 2 / 230 ؛ مدرسه نمازى 206 ؛ فهرست آستان قدس 2 / 224 و 6 / 99 و 16 / 519 - 526 ؛ الذريعه 25 / 195 و 6 / 205 ؛ فهرست مرعشى 23 / 280 ] 15389 ) نسخه شماره : 2653 - 103 / 14 آغاز : بسمله الحمدلله . . . . وعترته الاطياب الاكرمين [ ] الفقه فى اللغة الفهم كما نص عليه الجوهرى وغيره قال الله تعالى و لكن لاتفقهون تسبيحهم خصه بعضهم بفهم غرض المتكلم من كلامه . . . . انجام : وفق الفراغ منه ليلة الجمعة العاشر من شهر ربيع الثانى . . . حرره مؤلفه المفتقر الى رحمة ربه الكريم محمد تقى بن مرحوم . . . و صلى الله عليهم اجمعين نستعليق شكسته ، براى محمد تقى گلپايگانى ، شنبه 8 رمضان 1255 ، جلد : تيماج قهوه اى ضربى مجدول گرهى ، 203 برگ ، 19 سطر ، 15 * 22 سم 15390 ) نسخه شماره : 9073 - 13 / 60 ( حجازى ) جلد اول ، نسخ ، بى كا ، بى تا ، بدون جلد ، 236 برگ ، 23 سطر ، 15 * 20 سم 15391 ) نسخه شماره : 2392 - 72 / 13 آغاز : قد ترائى فى المقام ان القائل يكون الامر للمرة والتكرار . قائل يكون المطلوب بالامر الفرد و النافى بدلالة عليها قائل بتعلقه با الطبائع حيث يقول بدلالة . . . انجام : فائدة اخرى للتعليق لا يقفى بالخروج عن مدلول اللفظ فى حرفه عما وضع بازاءه اذ لا بد حينئذ من البناء عليه حتى يثبت المخرج والقول باشتراط وصفه لذلك المفهوم .